Spanning stijgt

Vandaag over 2 maanden gaat het gebeuren lieve bikebuddyvrienden en vriendinnetjes! Stijgt jullie spanning ook? Nou, die van mij wel. Maar hyper zal je mij niet zien worden. Dat zit niet in me. Ik geef wel toe, dat ik met de kleine probleempjes (stuitje, verzet) meer zorgen heb dan dat ik vermoedde. Maar ik werk eraan. Zojuist heb ik mijn fiets klaargemaakt voor morgen, de dag dat ik rondje Camerig 4 x in successie zal voltooien. Nadat ik hem heb gepoetst heb ik me beziggehouden met het "kussen met het gat erin". Je weet wel, voor mijn stuitje, tegen stuitjespijn. Ik heb klittenband op mijn kussen geplakt en op het zitvlak. De bedoeling is dus dat het kussen niet meer verschuift. Als dat inderdaad zo is en ik blijf toch pijn houden moet ik andere kussens gaan uitproberen. Het probleem is alleen, dat niet iedere dealer alle merken kussens heeft liggen. En dat deze eerst besteld moeten worden. Hier gaat soms weken overheen en vaak -zo leert helaas de ervaring- wordt dan ook nog eens de verkeerde maat geleverd, of het verkeerde type (je wilt niet weten hoeveel soorten en maten kussens er zijn) enz.  Dus ik hoop dat mijn vinding de oplossing is. Zo niet, laat ik me op de dag des oordeels drogeren, zodat ik niet eens weet dat ik een stuitje heb.. :-)
Er heerst in ieder geval een gezonde spanning in me. Voor morgen, voor de komende 2 maanden en voor de apocalyps... Ik heb voor morgen Coach Leo ontboden. Hij moet zien dat als het niet lukt, dat dit dan verklaarbaar blijft. Ik heb een vet probleem als de analyses niet kloppen.
Oh ja. Alweer een media-optreden. Deze keer komt er een stukje te staan in een Fitness-blad. Samen met Wessel. Ik heb het zelf geschreven. Leuk stukje, al zeg ik het zelf. Nog effe en ik verschijn op de voorpagina van Time's "man of the year". Ze hebben nog niet gebeld, maar ik houd de telefoon en mail hoopvol in de gaten.
Zaterdag met jullie allemaal in tenue in de lens van Ari kijken. Druk, druk,druk...Moet ik nu ook mijn ene been scheren? Nee, toch?

Bekendheid en dieet

De naam van de BikeBuddyChallenge galmt door het land. Langzaam komen de bestellingen binnen. De teller staat op 16 stuks. Kom op mensen, kopen zo'n kroekestop! Geef me door hoeveel ik er voor je moet bestellen. Als je nog niet weet wat de kroekestop is, kijk dan even op de site van de BBC.
Gisteren kreeg ik een uitnodiging binnen van de organisatie van het NK Tijdrijden. Ik heb vriendelijk bedankt en gezegd, dat ik het volgend jaar wel zou willen doen. Het strookt nu totaal niet met mijn voorbereidingen om de Stelvio te beklimmen. Als ik meedoe aan zoiets wil ik ook presteren. Dus Ruud, volgend jaar doe ik mee. Ben wel vereerd met de persoonlijke uitnodiging. Trouwens: Kroekestop kopen?
Vanaf vandaag ga ik nog eens een poging wagen om mijn gewicht richting 85kg te krijgen. Dus dat betekend nog ruim 5kg eraf. Ik heb contact gehad met Kees Breukelen, ik heb hem al eerder aan jullie voorgesteld. Hij is de autoriteit op handbikegebied. Zelf niet gehandicapt, maar compleet voor deze vorm van fietsen gevallen. Meervoudig kampioen. Heb hem mijn problemen met mijn stuitje voorgelegd. Hier heb ik wat adviezen gekregen. Er zijn enkele dingen die ik moet uitproberen, maar hij zei wel dat ik hiermee een serieus probleem heb en hij het er het beste van hoopt. Ik had hem ook gevraagd of ik ergens een nog lichter verzet kon krijgen (voor de zekerheid), maar lager dan 22x34 kan niet. Op dat verzet is gisteren ook de Alpd'Huez gedaan. Kees adviseerde nog wat aan mijn gewicht te doen. Hij heeft makkelijk lullen..:-) Daar gaan we dus maar weer. Komende weken eet ik weer ongeveer hetzelfde als onze konijntjes.... Ik denk dat ik bij hen aanschuif. Allereerst vandaag het fitnessen weer serieus oppakken. Buikspieren (sixpack!), Schouder- en rugpartij. Past ook goed in het dieet.

Cashen

Het wordt langzaam tijd te cashen voor ons goede doel. De M.A.run. Ik heb eergisteren het eerste mailtje rond gestuurd om de actie "de Kroekstop" aan te prijzen bij mijn contacten. Gisteren al 6 bestellingen binnen. Vanmorgen heb ik mijn Linkedin contacten gemaild. Ik hoop en verwacht daaruit toch ook wel het een en ander. Ik hoop dat mijn oorspronkelijke sponsors, die het mij mogelijk hebben gemaakt de fiets aan te schaffen uiteindelijk nog een extra bijdrage hebben om ons doel te steunen. Spannend zoiets. Ik word nog eens een fondsenwerver.
Coach Leo heeft mijn trainingsvoorstel goedgekeurd.Vandaag rust, morgen Fitness/Krachttraining, donderdag mijn ultieme poging het rondje Camerig 4x te doen, vrijdag rust, zaterdag D1 en zondag enkele malen de Hohe Acht.
Eiffel.... here we come... Onelegged Pete is on his way!

Coaching

Op de eerste plaats komt talent. Meteen daarna komt coaching, bijna net zo belangrijk als talent. Je kunt wel talent hebben, maar alleen een goede coach ziet waar je nog beter kunt worden. Daarom is Leo mijn coach. Hij heeft zijn sporen als wielrenner verdiend. In de tijd dat hij in de Waalse Ardennen woonde heeft hij zich als wielrenner ontwikkeld, heeft zich helemaal in de materie van het wielrennen verdiept. Alles gelezen, alles bekeken, altijd zijn trainingsgegevens van de dag bijgehouden en is gaan snappen waarom het die dag juist wel of juist niet ging. En dit jarenlang. Nou, van die kennis profiteer ik nu. Elke training wordt geanalyseerd. Zo ook de Camerig trainingen. Zo ook de laatste training waarover ik zo treurig gestemd was. Coach Leo weet waarom! Hij heeft mijn data geanalyseerd. Allemaal logisch, in bijna Cruijffiaanse taal aan mij overgebracht. Ik weet wat ik nu moet doen om volgende keer wel 4 x het rondje te halen. Tevens de volgende stap is aangekondigd. We gaan de Eiffel in, de Camerig wordt langzaam vervangen door de "Hohe Acht". 6.1 kilometer klimmen, weer ietsje steiler. Maar mij maak je niet meer bang, Coach Leo weet wat hij doet. Nu nog even leren op tijd te komen.....(=plaagstootje)

Diep, dieper, diepst

Hoe diep kan een mens gaan? Vandaag heb ik voor het eerst serieuze twijfels over mijn missie. Ik was vandaag supergemotiveerd en voelde me fit. Har om 8h opgepikt en om 9.30h waren we aan de voet van de Camerig. The place to be voor wielrennend Nederland. Ongelooflijk wat er ook vandaag weer een fietsers waren. Echt top! Coach Leo had een nieuw parcours uitgestippeld. Een rondje van 13km: de Camerig (omhoog), Vijlenstraat (omhoog), Vijlenberg (omhoog), Rugweg (omhoog) en dan via de Epenerbaan, Zevenwegenweg, Groenenweg en Camerig (bijna alles dalen) terug naar af. De opdracht was 4 keer dit te volbrengen. Welnu, het zijn er 3 geworden en geen millimeter meer. Al kotsend, hijgend en gedesoriënteerd heb ik het gehaald...bij wijze van spreken dan. Maar ik zal helemaal stuk na 3 uur en 45 minuten ploeteren. Waarvan de derde ronde echt een drama was. Er zijn enkele verklaringen te vinden: 1) Temperatuur was abnormaal hoog ca 28c 2) Mijn 3liter Camelbak gevuld met Long Energy Isostar was al een uur voor einde helemaal leeg 3) Het constant bedanken op aanmoedigingen en complimentjes kost teveel energie 4) Toch teveel/te weinig gegeten en/of gedronken? 5) Teveel last van ongemakken (stuitje, brandende billen)
Ik weet het niet, maar het is tot nu toe niet mogelijk gebleken 4 x de Camerig "te doen"... Angstvallige gedachten worden langzamerhand mijn deel. Geen Glorie? Geen roem en Gladiolen? Geen bijdrage aan de BBC2011? Misschien moet ik wel het gevang in wegens wanprestatie?
Ik ga op zoek naar oplossingen.
A) Ik moet iemand vinden die een kleiner verzet dan 22 x 34 kan regelen, voor de zekerheid (ik heb nu 44/32/22 x 34/30/26/23/20/17/15/13/11, dus kenners: Laat mij weten wie mij kan helpen!!).
B) Mijn stuitje en het vlees daar omheen doen na een 1.5 uur veel pijn/ branden like hell. Iemand een oplossing daarvoor? Ik heb al een speciaal kussen gekocht met een gat, maar door mijn ongelijke billen (vanwege de amputatie) lig ik daar niet goed op/in.
Ben ik desperaat?

Relativeren

Het kan niet anders, dan dat ik het aan mijzelf te wijten heb. Ik heb zo erg de hongerklop willen voorkomen, dat ik een beetje teveel naar binnen heb gewerkt. De 4 boterhammen, grote kom yoghurt, 2 liga-koeken, appel en 2 broodjes, 2 koffie, enkele smintjes en tenslotte 500ml Long Energy Drink van Isostar voor ik het rad een maal rondgedraaid had, vielen erg zwaar. Vanaf het begin van de Camerig voelde ik al dat het een zware dag ging worden. De start was in ieder geval al beroerd. Coach Leo was door fietsleed 2 uur later dan gepland, dat kwam er ook nog bij! Maar ja, dat is overmacht. Om 13h begonnen we halverwege de Camerig te klimmen, deze keer een nieuwe route. Niet meer de Pannisberg af en Groenenstraat op, maar door Vijlen naar de Rugweg, een ruim 3 kilometer lange klim met een percentage van slechts 3,2% gemiddeld met een maximum van ca. 7%. MAAR, daar waar je denkt dat hij niet meer stijgt gaat hij toch omhoog en dat is gezichtsbedrog en een tegenvaller. Dan via de Camerig aan de zuidkant weer naar de voet van deze beruchte bult. Zaterdag wil ik hem van de Zuidkant beklimmen. Als ik dat presteer heb ik de volgens de Cotacol-ranking zwaarste helling van NL gehad. Niet de steilste, maar wel de langste met 3600meter en een stijgingspercentage van 7 gemiddeld. Als ik die effe 6 keer doe, heb ik de Stelvio. Alleen heeft de Stelvio geen afdelingen. Jippie.
Vandaag was niet veel. Voelde me topzwaar, terwijl gewicht stabiel is. Na 2,5 uur was het echt op. Wel nog een pittige training, maar bij lange na niet wat ik me voorgenomen had. Hoop zaterdag een betere dag te kennen. Belangrijkste nieuws vandaag echter niet dat Willem Duys (ik was als jongen al een fan van muziek mozaïek, Jean-Toots, Sammy Davis jr., Frank Sinatra, Pim Jacobs en Louis v Dijk enz.) overleden is, maar dat Marian,5 weken na haar ongeluk, uit haar coma is ontwaakt. Fantastisch nieuws! Wat boeit die Camerig of ene Willem Duys dan nog...?

Lang weekend met 8 klim-uren

Morgen is de eerste van twee zware trainingsdagen in de heuvelen van wederom de Camerig en omgeving. Morgen eerst samen met coach Leo, die belde dat hij toch mee wilt gaan ondanks dat hij ziek, zwak en misselijk is. Dat duidt de man zijn gedrevenheid en enthousiasme om mijn missie te doen slagen. Overmorgen 1 dag rust en dan zaterdag met buddy Har. Eindelijk gaat hij mee de heuvelen in. Want hij is klaar met zijn project "buitenkeuken". Natuurlijk weer geen "normale" buitenkeuken, maar een pakweg 24m2 buitenverblijf met 2 meter brede keuken/BBQ-blok, koel/vries, wastafel,een lange tafel voor 8 personen, openslaande luiken aan de dichte kant zodat er ook nog zicht is op de achtertuin als je het zicht op het zwembad vervelend begint te vinden..... Heeft hem effe van de straat gehouden, maar zaterdag zullen we zien hoe het met zijn conditie is gesteld. Geen zorgen, hij zal er klaar voor zijn op 8/8! Afgelopen zaterdag tijdens de officiële opening van zijn buitenkeuken (en tevens 25-jarig jubileumfeest bij CZ van Corrine, zijn vrouw. topfeestje jonges!) opperde hij nog, dat hij er serieus aan het denken is, of dat hij met mij de Stelvio op loopt/rent alvorens hij zelf met de fiets nakomt!? Hij meent dat!

Enfin. Ik verheug me op de komende dagen met Leo en met Har en wellicht enkele van jullie. Ik hoop dat het een beetje meevalt met de drukte al vrees ik dat dit ijdele hoop is met de weersvoorspellingen zoals die zijn gedaan. Van de andere kant... hoe meer mensen me zien, hoe meer kans dat ons project ontdekt wordt en coach Leo en ik flink gaan vangen voor filmrechten over de nog te maken documentaire (waarvan het overgrote deel uiteraard ten goede zal komen aan de MA-run). We zijn al flink aan het oefenen. Ik het modelleren, Leo het camerawerk en montage. Is ook te bekijken op de nieuwe upload op youtube   http://www.youtube.com/watch?v=q5pw1o33JUo  Niet vergeten te kijken!!